ชีวิตครั้งที่สองของคนที่ถูกลืม

การตายครั้งแรกทำให้ไอวี่รู้ว่าเธอไม่มีอะไรจะเสีย การตายครั้งที่สองทำให้เธอรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอมีสิทธิ์เลือก

ในงานเลี้ยงคู่ครองที่ทุกสายตาจับจ้อง เดแคลนชี้มาที่ไอวี่เหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอเงยหน้าขึ้นตอบเสียงเรียบ “หัวใจของฉันเป็นของคนอื่นแล้ว” ทั้งห้องเงียบกริบ แอชตันมองเธอด้วยสายตาเย็นชา ราวกับเธอเพิ่งทำเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิต

คนที่ถูกเลือกเป็นคนสุดท้ายเสมอ

ไอวี่โตมาในตระกูลธอร์นเวลล์แบบที่ไม่มีใครถามถึงความต้องการของเธอ พี่ชายอย่างแอชตันกลับจากลาดตระเวนพร้อมชุดสองชุด แต่เขากลับถามเซเรน่าก่อนเสมอ พอถึงตาเธอ เขาก็หัวเราะแล้วบอกว่าสีชมพูเหมาะกับเธอ ถ้าเธอไม่ชอบ ก็คงไม่มีอะไรเหลือให้เลือก

ไม่ว่าจะเป็นการเลือกติวเตอร์ การเลือกคู่ซ้อม หรือแม้แต่การเลือกคู่ครอง ลำดับแรกคือเซเรน่าเสมอ ไอวี่จึงโตมาด้วยความเชื่อว่าตัวเองเป็นเพียงตัวเลือกสำรองของทุกคน

แต่แล้วความตายก็พลิกทุกอย่าง เมื่อเดแคลนตกลงจากหน้าผาหลังช่วยเธอไว้ เขาลูบตาของเธอแล้วถอนหายใจ “ดวงตาของคุณดูเหมือนน้องสาวของคุณมาก แต่คุณไม่ใช่เธอ” ประโยคนั้นติดอยู่ในใจไอวี่จนวินาทีที่เธอลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ความจริงที่ซ่อนอยู่ในความมืด

ชีวิตใหม่ทำให้ไอวี่เห็นสิ่งที่เคยหลอกตัวเอง เดแคลนพยายามเอาชนะใจเธอ เขาให้ของขวัญ ดูแลเธอ และเอ่ยคำว่า “ฉันจะพยายามรักคุณ” กับ “คุณจะไม่ต้องกินของที่คนอื่นทิ้งอีกต่อไป” จนข่าวลือว่าผู้ชายคนนี้ทุ่มเทที่สุดก็แพร่ไปทั่วอาณาเขต

แต่คืนหนึ่งหลังงานเลี้ยงของราชินีแห่งดวงจันทร์ ทุกอย่างก็พังทลาย เดแคลนเมาและกดเธอไว้ในรถม้า เขาเรียกชื่อเซเรน่า และเผลอพูดความจริงออกมา ไอวี่ถึงบางอ้อว่าทำไมทุกคืนเขาถึงปิดครึ่งล่างของใบหน้าเธอไว้ เพราะคนที่เขามองเห็นในดวงตาคู่นั้นคือน้องสาวของเธอ

ความจริงข้อนี้ทำให้เธอเสียลูกไป และไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน เดแคลนก็ยังวาดภาพเดิมซ้ำ ๆ ทุกคืน ของขวัญที่เขาแบกกลับมาจากชายแดนก็มีชุดของเซเรน่าอยู่ด้วยเสมอ

การเลือกของคนที่เคยถูกลืม

ไอวี่ไม่ใช่คนที่หนีเพราะอ่อนแอ แต่เธอหนีเพราะรู้ว่าตัวเองคู่ควรกับความรักที่ไม่ต้องแลกด้วยความเจ็บปวด เธอเลือกเซล หมอผู้มอบความสงบและความหวังให้เธอ เป็นคนที่อยู่ข้างเธอในวันที่เธอไม่เหลือใคร

ส่วนแอชตันที่เคยเอาแต่พูดว่าเธอควรขอบคุณที่เดแคลนเลือก วันหนึ่งเขาก็ยอมถอนหายใจและบอกว่าจะให้เธอเลือกเอง ไอวี่ตอบเขาไปว่า “ฉันไม่ต้องการให้คุณขอโทษ ฉันแค่อยากเลือกคู่ของฉันเองสักครั้ง”

เดแคลนยังคงจมอยู่กับความเสียใจที่ตามมาไม่ทัน แต่ไอวี่เดินออกมาจากเรื่องราวนั้นแล้ว พร้อมชีวิตใหม่ที่ไม่มีใครมากำหนดให้เธอเป็นตัวสำรองอีกต่อไป